Nieuw Protocol Dyslexie Diagnostiek en Behandeling

Nieuw Protocol Dyslexie Diagnostiek en Behandeling

Het nieuwe Protocol Dyslexie Diagnostiek en Behandeling 3.0 zal per 1 januari van kracht zijn. Het protocol vormt de leidraad voor diagnostiek en behandeling van Ernstige Dyslexie vanuit de Jeugdwet.

De implementatie van het nieuwe protocol heeft enkele consequenties voor de doorverwijzing naar de vergoede dyslexiezorg. De grootste verandering is dat er voortaan gesproken zal worden over Ernstige Dyslexie (ED), in plaats van Ernstige Enkelvoudige Dyslexie (EED). Recente onderzoeken laten namelijk zien dat dyslexie kan voorkomen met andere ontwikkelingsstoornissen, zich dan ernstiger manifesteert én dat gespecialiseerde dyslexiebehandeling ook bij deze doelgroep effectief kan zijn.

In de doorverwijzing en diagnostiek is de aanwezigheid van een andere ontwikkelingsstoornis alleen, geen reden meer om niet voor de vergoede dyslexiezorg in aanmerking te komen. Bij mogelijke comorbiditeit gaat de zorgverlener na of een dyslexiebehandeling, gezien de complexiteit van de problematiek, de meest effectieve aanpak is. Het kan dus zijn dat de zorgverlener bepaalt dat een andere zorgroute voor een kind de voorkeur heeft.

Zeer ernstige leesproblemen

Een aanmelding voor dyslexiezorg wordt toegankelijk verklaard wanneer de school onderbouwt dat er bij een leerling sprake is van een ernstige en hardnekkige achterstand. Dit geldt wanneer de leerling, ondanks goed onderwijs en intensieve begeleiding, blijvend zeer lage scores behaalt op drie opeenvolgende hoofdmeetmomenten.

In de doorverwijzing vanuit het onderwijs moet sprake zijn van ernstige woordleesproblemen. Kinderen moeten op 3 opeenvolgende hoofdmeetmomenten voor woordlezen een E-score behalen (laagste 10% normgroep). Daarnaast kan er ook sprake zijn van een (ernstig) spellingprobleem, maar voor de criteria voor doorverwijzing is een ernstig leesprobleem de noodzakelijke voorwaarde.

Bij de doorverwijzing dient informatie over de spellingontwikkeling en -ondersteuning te worden aangeleverd. Zo kan de zorgverlener deze informatie meenemen in het diagnostisch onderzoek en bij de eventuele behandeling.

Meer hierover lees je op de website van het Nederlands Kwaliteitsinstituut Dyslexie