Elk kind passend onderwijs

Op kosten van de overheid

9 februari 2017: Bron: Ieder leerplichtig kind passend onderwijs op kosten van de overheid, Katinka Slump, Lexima Magazine, februari 2017, pagina 45

Slump Passend Onderwijs en dyslexieKatinka Slump heeft zich als onderwijsjurist gespecialiseerd in de rechtspositie van de onderwijsvrager; de leerling en student. Door middel van publicaties en presentaties tracht zij de complexe wet- en regelgeving in het onderwijs meer toegankelijk te maken, ook voor niet juristen. Daarnaast is zij juridisch adviseur bij vraagstukken rond passend onderwijs.

 

Enige jaren sprak ik tijdens de Nationale Dyslexie Conferentie  van Lexima een beleidsmedewerker van het ministerie van Onderwijs (OCW). De lezing ging over dyslexie en passend onderwijs. De Wet passend onderwijs was nog niet ingevoerd en voor een volle zaal met wel honderd onderwijsmensen uit het veld, bracht deze ambtenaar ‘goed nieuws’.

De spreker vertelde dat onder passend onderwijs een handelingsplan voor een leerling met dyslexie niet meer nodig zou zijn. Immers zou dyslexie gaan behoren tot de basisondersteuning die scholen zouden gaan bieden en dat scheelde toch maar mooi weer een hoop administratie.

Toen ik daarover een vraag stelde en mij daarbij voorstelde, zei de OCW-medewerker: “Ja, ik weet wie u bent…” en daarmee was de toon gezet. Het ministerie van Onderwijs en ik zijn het vaak oneens. Wij denken anders. We hebben ook een andere opdracht, zo lijkt het.

Staatssecretaris Sander Dekker is verantwoordelijk voor de invoering van passend onderwijs. Zijn doel lijkt om de schoolbesturen zoveel mogelijk te ontlasten. In de Tweede Kamer gaf hij kort voor de Kerst nog te kennen dat wij de schoolbesturen vooral tijd moeten gunnen, het hen niet te lastig moeten maken want anders worden ze bang… Gelukkig, zo zei hij: “Er zijn scholen die het aandurven om deze kinderen (kind met een beperking) toe te laten…”.

Mijn opdracht is een andere, kort en bondig: ieder leerplichtig kind passend onderwijs op kosten van de overheid.

De angst van de Staatssecretaris voor ‘bange’ schoolbesturen leidt er toe dat deze besturen veel vrijheid krijgen bij passend onderwijs en dat regeltjes waar mogelijk worden beperkt.

Dat is bijzonder, omdat het hier gaat om kwetsbare kinderen die we moeten beschermen tegen onrecht; het gaat bij discriminatie en uitsluiting om onrecht. Als van onrecht sprake is en er niet keihard wordt ingegrepen, maken zachte heelmeester stinkende wonden.

Mijn vraag op de conferentie was dan ook of dat handelingsplan niet noodzakelijk was voor de goede ondersteuning van de leerling? Immers zijn er kinderen met dyslexie waar de ondersteuning complex is, ook al valt deze onder de basisondersteuning op een school. Aan knelpunten in de praktijk verandert een nieuwe wet niets en handelingsplannen blijven een voorwaarde om docenten te informeren over de doeltreffende aanpassingen voor de leerling en deze ook te effectueren.

Mijn vraag viel bij haar niet in goede aarde. Het goede nieuws, dat zij op dit congres had willen brengen viel volkomen in het water vooral toen veel onderwijsmensen uit de zaal mij spontaan bijvielen. Passend onderwijs vraagt optimale inzet en een hoge professionaliteit van alle betrokkenen. De beloning zit hem niet in het gemak voor het onderwijs maar in de beloning dat ook kwetsbare kinderen nu de kans krijgen om zich te ontwikkelen.

Lexima Magazine

                                                                         

Het Lexina Magazine online lezen of een exemplaar aanvragen: >>