Onze toekomstdroom..
.. voor de verstrekking en vergoeding van hulpmiddelen bij
dyslexie
Dyslexie is een stoornis met grote gevolgen
'Dyslexie is een stoornis die gekenmerkt wordt door een
hardnekkig probleem met het aanleren en/of vlot toepassen van het
lezen en/of het spellen op woordniveau' (Definitie Stichting
Dyslexie Nederland).
'Deze specifieke taalverwerkingsproblemen wijken proportioneel
af van het overige cognitieve, en m.n. taalverwerkingsprofiel en
leiden tot een ernstig probleem met het lezen en spellen van
woorden ondanks regelmatig onderwijs. Dit specifieke lees- en
spellingprobleem beperkt in ernstige mate een normale educatieve
ontwikkeling, die op grond van de overige cognitieve vaardigheden
geïndiceerd zou zijn' (Bron: College voor Zorgverzekeringen).
Tijdig een passend hulpmiddel
Een leerling met dyslexie heeft recht op een passend ICT
hulpmiddel dat hem in staat stelt onderwijs op zijn
intelligentieniveau te volgen en zijn capaciteiten optimaal te
ontplooien. Hulpmiddelen worden zo vroeg mogelijk ingezet (volgens
het Masterplan dyslexie protocol vanaf groep 5 Basisonderwijs) om
te voorkomen dat er onnodige leerachterstand, frustratie en
verspilling van talent ontstaat. Met een passend hulpmiddel is
een leerling met dyslexie in staat zelfstandiger te werken en
school of studie beter vol te houden.
Scholen nemen hun verantwoordelijkheid
Leerlingen met dyslexie hebben op school onbelemmerd
toegang tot de noodzakelijke maatregelen, hulpmiddelen en
aangepaste studiematerialen. Scholen nemen
hun verantwoordelijkheid en zorgen voor verstrekking
en optimale toepassing van ICT hulpmiddelen, als integraal
onderdeel van hun zorgtaak.
Scholen worden door overheid en besturen in staat gesteld
om deze hulpmiddelen op effectieve en doelmatige manier in te
zetten. Het oormerken van voldoende budget voor dyslexie zorg en
hulpmiddelen is een voorwaarde om verantwoord en transparant beleid
ter zake te kunnen voeren.
De minister regelt de vergoeding
Leerlingen met dyslexie voor wie hulpmiddelen
noodzakelijk zijn voor het volgen van onderwijs, zijn nu
uitgesloten van vergoeding op grond van de regeling
'Onderwijsvoorzieningen voor jongeren met een handicap' (uitgevoerd
door het UWV).
Er kleven bovendien belangrijke bezwaren aan de restrictieve
vergoedingsregeling van de Zorgverzekeringswet, waarin Daisy
spelers uitsluitend worden vergoed voor 'uitbehandelde' kinderen en
dan nog uitsluitend voor thuisgebruik. De meerderheid van de
kinderen met dyslexie komt niet in aanmerking voor deze behandeling
en kan daarom nooit aanspraak maken op vergoeding van een Daisy
speler (lees ook het advies van het College voor Zorgverzekeringen
aan de minister van VWS). De regeling versterkt bovendien de
achterhaalde opvatting dat een hulpmiddel moet worden gezien als
'laatste redmiddel' dat slechts noodzakelijk is voor
'uitbehandelde' kinderen.
De uitsluiting van dyslexie voor vergoeding van passende
hulpmiddelen om onderwijs te kunnen volgen, staat op gespannen voet
met de strekking van de Wet Gelijke Behandeling op grond van
handicap of chronische ziekte (lees ook het advies Commissie
Maatstaf aan de minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen
(OCW).
Het is onze vurige wens dat de minister van OCW
dyslexie opneemt in de regeling 'Onderwijsvoorzieningen voor
jongeren met een handicap'. Pas dan krijgen leerlingen en
studenten met dyslexie een eerlijker kans om te laten
zien wat ze intellectueel kunnen, worden ze in staat gesteld
zelfstandiger te werken en kunnen ze school of studie beter
volhouden.
De economische noodzaak is evident vanuit het maatschappelijke
belang van een goed opgeleide beroepsbevolking en maximale
arbeidsparticipatie van jongeren met een functiebeperking. Door het
opnemen van dyslexie in de regeling 'Onderwijsvoorzieningen voor
jongeren met een handicap' wordt de huidige uitsluitingsgrond voor
specifieke functiebeperkingen ongedaan gemaakt en wordt de regeling
in overeenstemming gebracht met de strekking van de Wet Gelijke
Behandeling op grond van een handicap of chronische ziekte.
Directie en medewerkers Lexima