Protocollen
De protocollen geven concrete handvatten voor beleid op het
gebied van screening en diagnose, begeleiding en behandeling,
compenserende faciliteiten en het inzetten van computer
hulpmiddelen. Een bloemlezing van citaten die goed weergeven wat
beoogd wordt met goede leerlingenzorg bij dyslexie en wat de
meerwaarde van dyslexie-ICT is, kunt u hier lezen:
Protocollen Basis
Onderwijs
Protocol Voortgezet
Onderwijs
Protocol MBO
(samenvatting)
Protocol Hoger Onderwijs
Op de website van het Masterplan Dyslexie wordt het volgende
opgemerkt over de status van de Protocollen:
Protocol Dyslexie: vrijblijvend of voorschrift?
De Protocollen die alle scholen in het Primair en Voortgezet
Onderwijs hebben ontvangen, hebben niet de status van een
voorschrift. Ze bevatten echter wel alle actuele kennis en
aanpakken op het terrein van lees- en spellingontwikkeling en de
problemen die zich op dit vlak bij kinderen kunnen voordoen. In die
zin kan het Protocol scholen helpen om tot een adequate signalering
te komen en biedt het richtlijnen voor gerichte ondersteuning op
school . Je kunt het Protocol ook niet een vrijblijvend document
noemen. Scholen dienen over de actuele kennis en kunde te
beschikken om om te gaan met de verschillen die zich in de
ontwikkeling van kinderen voordoen. De overheid acht het van groot
belang dat scholen werken aan een specifiek zorgbeleid waarin het
omgaan met ontwikkelingsstoornissen als dyslexie mede een
belangrijk aandachtspunt is. Het Protocol attendeert scholen op de
noodzaak specifiek beleid te ontwikkelen en helpt inhoudelijk dat
beleid gestalte te geven.
Is de school verplicht dyslexiebeleid te voeren?
De onderwijsinspectie controleert in het Primair Onderwijs
specifiek de aanpak van dyslexie. Het ontwikkelen van gericht
beleid is weliswaar geen wettelijke verplichting, maar dat is het
ontwikkelen van specifiek zorgbeleid wel. Zorgbeleid immers is een
belangrijk kenmerk van de kwaliteit van het onderwijs. Het
onderwijs kent kerndoelen waaraan moet worden voldaan. Als een kind
die kerndoelen niet kan halen, wordt van het onderwijs gevraagd
zich in te spannen om de gestelde doelen toch te bereiken met inzet
van alle beschikbare expertise.
Het
lezen van lange teksten kost hem gewoon zoveel moeite dat hij
zich niet op de inhoud kan concentreren. Als de tekst met
voorleessoftware aan hem wordt voorgelezen, haalt hij veel betere
cijfers.
Meester Maarten over Sem
